ข้อมูลทางพฤกษศาสตร์

 

หลักฐานทางวิทยาศาสตร์

1.  ฤทธิ์ลดการบีบตัวของลำไส้

สารสกัดกระเทียมด้วยอัลกอฮอล์ 95% มีฤทธิ์ลดการบีบตัวของลำไส้กระต่าย (1, 2)  น้ำสกัดกระเทียม ความเข้มข้น 1:5 ขนาด 0.2 มล.  สามารถยับยั้งการหดตัวของกล้ามเนื้อเรียบลำไส้เล็กหนูตะเภาที่ถูกเหนี่ยวนำด้วย acetylcholine, histamine และ barium chloride  ความสามารถในการยับยั้งการหดตัวจะเพิ่มขึ้นเป็นสัดส่วนกับขนาดของน้ำสกัดกระเทียมที่เพิ่มขึ้น  นอกจากนั้นยังมีผลลดการหดตัวแบบอัตโนมัติ (spontaneous contraction) ของกระเพาะกบส่วน pyrolus ด้วย  (3)

2.  ฤทธิ์เพิ่มการบีบตัวของลำไส้

สาร (E)-ajoene และ (Z)-ajoene จากกระเทียม  มีฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ acetylcholinesterase  ซึ่งทำลาย acetylcholine ทำให้ acetylcholine อยู่นานขึ้น จึงมีผลเพิ่มการบีบตัวของลำไส้  (4)  แต่สารสกัดด้วยเมทานอลจากหัวกระเทียม ความเข้มข้น 0.1 มก./มล. ไม่มีฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์  acetylcholinesterase  (5)

3.  ฤทธิ์ขับน้ำดี

กระเทียมเมื่อรับประทานเข้าไป จะไปเพิ่มน้ำย่อยและน้ำดี (6)

4.  ฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย สาเหตุอาการแน่นจุกเสียด

มีรายงานว่ากระเทียมออกฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรียที่เป็นสาเหตุของอาการแน่นจุกเสียด ดังรายงานการวิจัยในตารางข้างล่างนี้

5.  การทดลองทางคลินิก ใช้รักษาอาการแน่นจุกเสียด

ทางอินเดียทดลองให้สารสกัดกระเทียมด้วยบิวธานอลกับคนไข้ 30 คน ที่มีอาการท้องอืดท้องเฟ้อ พบว่าระงับอาการปวดท้องและขับลม (76)

มีรายงานผลการทดลองในคนไข้ 29 ราย เมื่อได้รับยาเม็ดกระเทียมในขนาด 0.64 กรัม วันละ 2 ครั้ง หลังอาหารกลางวันและเย็น เป็นเวลา 2 สัปดาห์ สามารถขับลมและลดอาการจุกเสียด คลื่นไส้หลังอาหาร พบว่าใช้ได้ดีทั้งอาการจุกเสียดแบบธรรมดา และเนื่องจากอาการทางประสาท จากการถ่าย X-ray พบว่าสามารถเพิ่มการบีบตัวแบบขับเคลื่อนของกระเพาะอาหาร และลำไส้เล็ก ทำให้ลมกระจายตัว ผู้วิจัยเรียกสารออกฤทธิ์นี้ว่า gastroenteric allechalcone (77)

6. ฤทธิ์ลดการอักเสบ

                สารสกัดด้วยเอทานอล 50% ฉีดเข้าช่องท้องหนูขาว (78)  สารสกัดด้วยเอทานอล 80% ป้อนให้หนูขาวในขนาด 100 มก./กก. (79)  ยาตำรับ Caps HT2 ซึ่งประกอบด้วยสมุนไพรหลายชนิด รวมทั้งสารสกัดด้วยเมทานอล 70% จากกระเทียม ป้อนให้หนูขาวในขนาด 300 และ 500 มก./กก. (80)  มีฤทธิ์ลดการอักเสบของอุ้งเท้าหนูขาวที่ถูกเหนี่ยวนำให้เกิดการอักเสบด้วย carrageenin (78), carrageenan (79, 80)  เมื่อป้อนน้ำมันกระเทียมให้หนูขาว (81)  สารสกัดด้วยน้ำ-อัลกอฮอล์ ให้หนูขาวขนาด 2.5 มก./กก. (82)  และสาร allisatin จากกระเทียมให้หนูขาวขนาด 200 มก./100 ก. (83)  พบว่าสามารถลดการอักเสบของข้อ (arthritis) จากการเหนี่ยวนำให้เกิดด้วยฟอร์มาลิน (83) และ formaldehyde (81, 82)  ยาตำรับ Caps HT2 เมื่อป้อนให้หนูขาวในขนาด 300 และ 500 มก./กก. นาน 7 วัน สามารถลดการอักเสบเรื้อรังที่เกิดจากฟอร์มาลิน โดยลดอาการบวมของอุ้งเท้าได้ 42.7% และ 38.3% ตามลำดับ (80)  แต่สาร allisatin ขนาด 200 มก./100 ก./วัน ไม่สามารถลดการอักเสบเรื้อรังในหนูขาวที่เกิดจาก granuloma pouch (83)  กระเทียมช่วยบรรเทาอาการอักเสบจึงช่วยรักษาแผลในกระเพาะอาหาร อันจะเป็นผลช่วยลดการแน่นจุกเสียดในผู้ป่วยที่เป็นโรคกระเพาะ (78, 83-87)  สารออกฤทธิ์ ได้แก่  allisatin (83), ajoene (88, 89), E,Z-ajoene, methylajoene, dimethylajoene (90), allicin (90, 91), methylallyl thiosulfinates, dimethyl thiosulfinates (90), diallyl sulfide (92, 93), diallyl disulfide (88, 92-95), diallyl trisulfide (90), di(1-propenyl)sulfide, alkenyl disulfide, alkenyl trisulfide (96), S-allyl cysteine (97), allyl Me sulfide (92, 93), quercetin, isoquercitrin, reynoutrin, astragalin และ isorhamnetin 3-O-b-D-glucopyranoside (98)

                      กลไกการออกฤทธิ์ของกระเทียม ส่วนใหญ่ออกฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์และ cytokines ที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการอักเสบ ได้แก่  สาร diallyl disulfide (94), di(1-propenyl)sulfide, alkenyl disulfide, alkenyl trisulfide (96), quercetin (IC₅₀ = 16.9 ไมโครโมล), isoquercitrin (IC₅₀ = 40.1 ไมโครโมล), reynoutrin (IC₅₀ = 32.9 ไมโครโมล) (98) ออกฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ lipoxygenase (94, 96, 98)  สารสกัดด้วยคลอโรฟอร์ม (IC₅₀ = 2.95 มคก./มล.)  สารสกัดด้วยอะซิโตน (IC₅₀ = 0.51 มคก./มล.)  (90)  สาร ajoene, diallyl disulfide (88), allicin (IC₅₀ = 25 ไมโครโมล),  E,Z-ajoene (IC₅₀ = 1.5 ไมโครโมล), methylajoene (IC₅₀ = 1.6 ไมโครโมล), dimethylajoene (IC₅₀ = 4.2 ไมโครโมล), diallyl trisulfide (90) ออกฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ lipoxygenase-5 (88, 90)  สารสกัดด้วยคลอโรฟอร์ม (IC₅₀ = 0.88 มคก./มล.)  สารสกัดด้วยอะซิโตน (IC₅₀ = 0.42 มคก./มล.)  สาร allicin, methylallyl thiosulfinates, dimethyl thiosulfinates, E,Z-ajoene (IC₅₀ = 5 ไมโครโมล), methylajoene (IC₅₀ = 8.2 ไมโครโมล), dimethylajoene (IC₅₀ = 13 ไมโครโมล) ออกฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ cyclooxygenase (90)  สาร ajoene (IC₅₀ = 3.4 ไมโครโมล) (89),  diallyl sulfide (93) ออกฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ cyclooxygenase-2 (89, 93)  สาร ajoene และ diallyl disulfide ออกฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ prostaglandin synthetase (88)  สาร ajoene (IC₅₀ = 2.4 ไมโครโมล) (89) และ diallyl sulfide (92, 93) ยับยั้งการสร้าง prostaglandin E₂ (89, 92, 93)  สาร quercetin (IC₅₀ = 23.0 มิลลิโมล), isoquercitrin (IC₅₀ = 20.9 มิลลิโมล) และ reynoutrin (IC₅₀ = 22.1 มิลลิโมล) ออกฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ hyaluronidase (98)  ส่วนการออกฤทธิ์ยับยั้ง cytokines ที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการอักเสบ ได้แก่  สารสกัดจากกระเทียม ขนาด 100 มก./มล. (95)  สาร diallyl sulfide (92) และ diallyl disulfide (92, 95) ยับยั้ง tumor necrosing factor-alpha (TNF-a) (92, 95)  สารสกัดจากกระเทียม ขนาด 100 มก./มล. (95)  สาร diallyl sulfide (92) และ diallyl disulfide (95)  ยับยั้ง interleukin-1-beta (IL-1b) (92, 95)  สาร allicin ความเข้มข้น 20-100 ไมโครโมล สามารถยับยั้ง CXCL12 ที่ไปทำให้เกิดการเคลื่อนย้ายของเม็ดเลือดขาว T cell ผ่าน fibronectin (FN) นอกจากนั้น allicin ยังไปยับยั้งการยึดติดของ T cell กับเซลล์ endothelium และ transendothelial migration (91)  

                                นอกจากนั้น สารสกัดจากกระเทียม (97)  สาร diallyl sulfide (93), diallyl disulfide, allyl Me sulfide (92, 93) และ S-allyl cysteine (97) ออกฤทธิ์ลดการสร้าง nitric oxide (92, 93, 97)  โดยการที่สาร dially sulfide, diallyl disulfide (93) และ S-allyl cysteine (97) ไปยับยั้ง inducible nitric oxide synthase (iNOS) (93, 97)  และเพิ่มการกำจัด nitric oxide (93)  ส่วนสาร allyl Me sulfide จะออกฤทธิ์เฉพาะเพิ่มการกำจัด nitric oxide เท่านั้น (93)  และสารสกัดจากกระเทียม unfertilized garlic extract ขนาด 100 มก./ล. และ sulfur-fertilized garlic extract ขนาด 100 มก./ล. มีกลไกลดการอักเสบโดยไปลดการทำงานของ nuclear factor-kappa beta (NF-kB)ได้ 25 และ 41% ตามลำดับ (95) 

                                กระเทียมช่วยลดการอักเสบในคน  ได้แก่ ลดการอักเสบในผู้ป่วยโรครูมาติคส์ (rheumatic) ที่ทดลองกินกระเทียม จำนวน 30 คน (99)  การทดสอบโดยใช้เลือดของผู้ป่วยเป็น IBD (Inflammatory bowel syndrome) พบว่าขนาดของสารสกัดกระเทียม ³ 0.1 มคก./มล. ทำให้การสร้าง interleukin-12 (IL-12) ของ monocyte ลดลง และในขนาด ³ 10 มคก./มล. ทำให้การสร้าง IL-10 ของ monocyte เพิ่มขึ้น แต่ลดการสร้าง TNF-a, IL-12, IL-6 และ IL-8 ของ monocyte และลดการสร้าง interferon-gamma (IFN-g), IL-2 และ TNF-a จาก T-helper cell (Th₁ cell) (100)

                      กระเทียมยังมีผลลดเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการอักเสบในอาสาสมัครหญิงสุขภาพดี ที่กินสารสกัดด้วยน้ำ-เอทานอลจากกระเทียม ขนาด 10 มล./วัน นาน 3 เดือน พบว่า  prostaglandin E₂ และ prostaglandin F_2a  ในเลือดลดลง (101)

7. ฤทธิ์ป้องกันตับอักเสบ

สารสกัดจากหัวกระเทียม (102, 103)  น้ำมันหอมระเหย (104)  น้ำมันกระเทียม (105-107), กระเทียมสดบดละเอียดจนเป็นเนื้อเดียวกัน (fresh garlic homogenates) (108), สารสกัดจาก aged garlic (Kyolic Ò) (109)  สารสกัดด้วยน้ำจากกระเทียม (110, 111)  สารแขวนลอยจากกระเทียมผง (112)  ส่วนสกัดที่ไม่มีขั้วจากน้ำมันกระเทียม (107)  ยาเม็ดกระเทียม (113)  น้ำกระเทียม (114)  และสารสำคัญในกระเทียม (104, 108, 115-124)  สามารถป้องกันตับอักเสบเนื่องจาก carbon tetrachloride (102, 104, 105, 107, 116, 121), 1,2-dimethylhydrazine (115), galactosamine (104, 120), allyl alcohol (105), acetaminophen (106, 108, 112, 119, 124), bromobenzene (109), 4-nitroquinoline 1-oxide (110), lipopolysaccharide (120), human cytomegalovirus (122), สารกำจัดศัตรูพืช sevin (113), concanavalin A (123), naphthalene (111) และจากการที่ถูกเหนี่ยวนำให้เป็นเบาหวานด้วย alloxan (114)  สารสำคัญในการออกฤทธิ์คือ alliin (104, 116), allicin (120, 123), ajoene (118, 119), diallyl disulfide (115, 121), diallyl trisulfide (121, 122), S-allyl structure ของสารประกอบ organosulfur (108), S-allyl cysteine (116, 124), S-propyl cysteine (116, 124), S-allyl mercaptocysteine (104, 116, 117) และ S-methyl-mercaptocysteine (104)

การให้น้ำมันกระเทียมมีผลช่วยเสริมฤทธิ์สารหรือยาชนิดอื่น ได้แก่ dimethyl-4,4¢-dimethoxy-5,6,5¢,6¢-dimethylene dioxybiphenyl-2,2¢-dicarboxylate (105, 125), biphenyldimethyl dicarboxylate (126)  ในการลดตับอักเสบจากสาร carbon tetrachloride (105, 125), buthionine sulfoximine (125) และยา (126)

นอกจากความสามารถในการลดความเป็นพิษต่อตับแล้ว สารสกัดจากกระเทียม ขนาด 300 ก. เมื่อผสมลงในสารอาหารที่ประกอบด้วยกรดอะมิโนหรือเกลือของกรดอะมิโนที่ช่วยรักษาโรคตับ จะช่วยเพิ่มการดูดซึมสารอาหารที่กระเพาะอาหารและลำไส้  (127)

8. ฤทธิ์ต้านเชื้อราที่เป็นสาเหตุของโรคกลาก

                                มีรายงานการออกฤทธิ์ต้านเชื้อราที่เป็นสาเหตุของโรคกลากของกระเทียม ดังนี้

 

 

มีการศึกษาทางคลินิกในผู้ป่วยที่เป็นกลากที่ง่ามนิ้วเท้าหรือฝ่าเท้า  (Tinea pedis) จำนวน 34 คน ให้ทาครีม ajoene ซึ่งเป็นสารจากกระเทียม  ความเข้มข้น 0.4% w/w  พบว่าหลังจากการรักษา 7 วัน ผู้ป่วย 27 ใน 34 คน (79%) อาการของโรคหายไป  ยังเหลืออีก 7 คน (21%) ที่ต้องใช้เวลารักษาต่ออีกจึงจะหาย  90 วันหลังจากการรักษาตรวจไม่พบการเกิดโรคซ้ำ (140)   ผู้ป่วยที่เป็นโรคกลากที่ขาหนีบและตามลำตัว (Tinea crusis และ Tinea corporis)  จำนวน 60 คน  แบ่งเป็น 2 กลุ่ม ให้ทาเจล ajoene 0.6% หนึ่งกลุ่ม และอีกกลุ่มให้ทา terbinafine 1%  พบว่า 30 วัน และ 60 วัน หลังการรักษา อัตราการหายจากโรคของกลุ่ม ajoene และกลุ่ม terbinafine เท่ากับ 77% และ 75%, 73% และ 71% ตามลำดับ  (141)

 

9. หลักฐานความเป็นพิษและการทดสอบความเป็นพิษ

    9.1.  การทดสอบความเป็นพิษ มีการศึกษาวิจัยหลายรายงานดังนี้

                                (1)  การทดสอบในคน

                                เมื่อให้เด็กทั้งหญิงและชาย รับประทานกระเทียม วันละ 900 มก. (142)  ผู้ใหญ่ในขนาด 350 มก./คน วันละ 2 ครั้ง ไม่พบอาการพิษ (143) หญิงชายที่รับประทานสารสกัดหัวกระเทียมด้วยแอมโมเนียมไฮดรอกไซด์ ในขนาดต่างๆ กัน (144) หรือรับประทานสารสกัด aged garlic ด้วยน้ำผสมอัลกอฮอล์ (ไม่ระบุขนาด) ไม่พบพิษเช่นกัน (145)

                                (2)  การทดลองในกระต่าย

                                เมื่อให้น้ำมันกระเทียมในขนาด 0.765 ซีซี/กก. พบว่ามีอาการ excito-stupefactive (146) ขณะที่ฉีดสารสกัดกระเทียมด้วยอีเทอร์เข้าหลอดเลือด ขนาดที่เป็นพิษใน 24 ชม. คือ 0.755 ซีซี/ตัว (147)  การฉีดสารสกัดกระเทียมด้วย rocambole เข้าเส้นเลือดดำกระต่ายทุกวัน พบว่ามีการเปลี่ยนแปลงของเนื้อเยื่อของม้าม อัณฑะ และต่อมธัยรอยด์  การฉีดสารสกัดในระยะเวลาสั้นจะทำให้เกิดภาวะต่อมธัยรอยด์ทำงานมากผิดปกติ และการฉีดสารสกัดเป็นระยะเวลานานจะทำให้เกิดภาะวต่อมธัยรอยด์ทำงานน้อยกว่าปกติ (148)  และเมื่อฉีดสารสกัด (ไม่ระบุตัวทำละลาย) เข้าหลอดเลือดในขนาด 70 มก./ตัว พบว่าทำให้กระต่ายตาย (149)

                                (3)  การทดลองในหนูขาว

                                การทดสอบความเป็นพิษเฉียบพลันพบว่า เมื่อกรอกสารสกัดกระเทียมซึ่งทำให้แห้งด้วยวิธีแช่แข็งให้หนูขาวพันธุ์ albino ขนาด 2, 4, 8 และ 16 ก./กก. ไม่พบความผิดปกติ  ค่า LD₅₀ มากกว่า 16 ก./กก. (150)  เมื่อกรอกสารสกัดด้วยน้ำให้หนูขาว LD₅₀ มีค่า 173.8 ซีซี/กก. (41) แต่อีกการทดลองพบว่า LD₅₀ เมื่อให้ทางช่องท้อง หรือใต้ผิวหนัง มีค่า 30 ซีซี/กก. ในกลุ่มที่ให้ทางช่องท้องหนูเพศผู้ตาย 5 ใน 10 และเพศเมียตาย 1 ใน 10 หลังจากได้รับสารสกัด 1 วัน (151)

                                การทดสอบความเป็นพิษเรื้อรัง เมื่อให้หนูขาวกินสารสกัดกระเทียม 12 ก./กก. สัปดาห์ละ 5 ครั้ง เป็นเวลา 6 เดือน ไม่พบพิษ (152)  เมื่อป้อนสารสกัดอีเทอร์ ในขนาด 2-4 ก. เป็นเวลา 3 สัปดาห์ ไม่พบความผิดปกติต่อหัวใจ ไต adrenal gland ตับ ม้าม หรือธัยรอยด์ (153) ขณะที่หนูขาวทั้ง 2 เพศ กินกระเทียมในขนาด 0.3-110 ซีซี/กก. เป็นเวลา 3-6 เดือน พบว่ามีการเปลี่ยนแปลงระดับเม็ดเลือดแดงเพียงเล็กน้อย และมีม้ามโตเล็กน้อย อวัยวะอื่นไม่มีการเปลี่ยนแปลง ค่า LD₅₀ สำหรับการกินหรือฉีดเข้าใต้ผิวหนังมีค่ามากกว่า 30 ซีซี/กก. (154) เมื่อป้อนสารสกัดด้วยเอทานอล (95%) ขนาดต่างๆ (155) น้ำคั้นกระเทียมผสมในอาหาร ขนาด 5% ของอาหาร ให้หนูขาวกิน เป็นเวลา 25 วัน (102) หรือให้กินน้ำมันซึ่งมีกระเทียมผสม ในขนาด 28.5 มก./ตัว (156) และฉีดน้ำมันกระเทียมเข้าช่องท้องในขนาด 0.5 ซีซี/กก. (81) ไม่พบพิษ  แต่ในการศึกษาของน้ำมันกระเทียมและสารสกัดกระเทียม พบว่ายับยั้งการเจริญเติบโตและทำให้เกิดภาวะเลือดจางในหนูขาว (157)  การให้สารสกัดกระเทียมด้วยน้ำทางปาก หรือฉีดเข้าช่องท้องในขนาด 50 มก./กก. ไม่มีผลต่อปอดและตับ แต่ขนาด 500 มก./กก. ทำให้เกิดการทำลายเนื้อเยื่อตับและปอด (158) หรือเมื่อป้อนน้ำมันกระเทียมในขนาด 0.5 ซีซี/กก. พบว่าเป็นพิษเช่นกัน (159) ขณะที่ให้หนูขาวกินสารสกัดด้วยน้ำในขนาด 300 และ 600 มก./กก./วัน เป็นเวลา 21 วัน พบว่าทำให้การเจริญเติบโตลด และมีผลต่อ biological parameter และเนื้อเยื่อ (160) เมื่อให้ชาชงกระเทียมในขนาดสูงแก่หนูขาว พบว่าลดความเข้มข้นฮีโมโกลบิน (Hb) ปริมาตร packed cell จำนวน lymphocyte เอนไซม์ aspartate aminotransferase และ alanine aminotransferase ในขณะที่จำนวนเม็ดเลือดขาว และ leukocyte ชนิดต่างๆ เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (161)

                                การป้อนสารสกัดกระเทียมให้หนูขาวที่มีความดันโลหิตสูง (spontaneous hypertension) เพื่อศึกษาผลต่อความดันโลหิต โดยให้สารสกัด (ไม่ระบุปริมาณ) ทุก 6 ชม. ทุกวัน นาน 28 วัน พบว่า หนูทุกตัวมีอัตราการเต้นของชีพจรและคลื่นไฟฟ้าหัวใจผิดปกติ  น้ำหนักตัวลดลง  มีอาการซึมและอ่อนเพลีย อุจจาระนุ่ม และมีภาวะขาดน้ำ  ผิวหนังบริเวณขาหน้าและหลังจะนุ่มมากและฉีกขาดง่าย  อาการเหล่านี้จะพบมากขึ้นเมื่อหนูได้รับสารสกัด 2-3 ครั้งต่อวัน (162)

                                การทดสอบความเป็นพิษแบบเฉียบพลันและพิษเรื้อรังของสาร S-allyl cysteine (SAC) จากกระเทียมต่อหนูขาว พบว่าเมื่อให้ทางปาก LD₅₀ มีค่ามากกว่า 54.7 มิลลิโมล/กก. ขณะที่ฉีดเข้าภายในช่องท้อง LD₅₀ มีค่ามากกว่า 20 มิลลิโมล/กก. (163) สารประกอบซัลเฟอร์ในกระเทียมบางชนิด ได้แก่ di-, tri- และ tetrasulfide ทำลายเม็ดเลือดแดงในหลอดทดลอง เนื่องจากเกิดอนุมูลอิสระ ซึ่งอาจจะสัมพันธ์กับการเกิดภาวะซีดในหนูขาวที่กินกระเทียมหรือหอม (164)

                                (4)  การทดลองในหนูถีบจักร

                                การศึกษาตั้งแต่ปี 1944 พบว่า allicin มี LD₅₀ สำหรับฉีดเข้าใต้ผิวหนัง และเข้าหลอดเลือดหนูถีบจักร 120 มก./กก. และ 60 มก./กก. ตามลำดับ (165) และเมื่อฉีดเข้าช่องท้อง ค่า LD₅₀ เท่ากับ 222 มก./กก. (149) หรือเมื่อฉีดสารสกัด aged garlic ด้วยน้ำ เข้าใต้ผิวหนังหนูเพศเมียที่เป็นมะเร็ง CA-bladder MBT-2 พบว่า 41% ของสัตว์ทดลองตาย หลังจากได้รับกระเทียมในวันที่ 1, 3, 5 และ 7 (166)  การให้สารสกัดกระเทียมในหนูถีบจักรทางช่องท้องและใต้ผิวหนังพบว่า LD₅₀ มีค่า 30 ซีซี/กก. ในกลุ่มที่ให้ทางช่องท้องหนูเพศผู้ตาย 5 ใน 10 และเพศเมียตาย 1 ใน 10 หลังจากได้รับสารสกัด 1 วัน (151) การทดสอบความเป็นพิษแบบเฉียบพลันและพิษเรื้อรังของสาร S-allyl cysteine (SAC) จากกระเทียม พบว่าเมื่อให้ทางปาก LD₅₀ มีค่ามากกว่า 54.7 มิลลิโมล/กก. ขณะที่ฉีดเข้าภายในช่องท้อง LD₅₀ มีค่ามากกว่า 20  มิลลิโมล/กก. (163)  และเมื่อทาน้ำมันหอมระเหยจากกระเทียมบนผิวหนูถีบจักร ในขนาด 10 มก./ตัว พบว่าทำให้หนูตาย (167)

                                (5)  การทดลองในแมวและสุนัข

                                การศึกษาพิษเรื้อรังของน้ำมันกระเทียมและสารสกัดกระเทียม พบว่ายับยั้งการเจริญเติบโต และทำให้เกิดภาวะเลือดจางในแมวและสุนัข (157)

                   9.2  การแพ้

                                (1)  การสัมผัส

                                ชายที่ถูกน้ำคั้นกระเทียม ทำให้เกิดแพ้ (168) เช่นเดียวกับชาย 3 คน จะหนีทหารจึงใช้กระเทียมถูบนแขนและขา พบว่าเกิดอาการพองและเป็นผื่น (169)  มีการศึกษานำหัวกระเทียมมาถูที่ผิวของผู้ใหญ่ (ไม่ระบุเพศ) (170) และในหญิงอายุ 51 ปี โดยไม่ระบุขนาด (171)  ทำให้เกิดผิวหนังอักเสบได้  ผู้ที่ทำงานเสริฟอาหาร 50 คน มีอาการแพ้ 47 ราย โดยมีการแพ้ที่มือ เป็นเม็ดตุ่มใส (172)  เด็กชายหญิงเมื่อถูกกระเทียมสดที่ผิว พบว่าทำให้เป็นแผลไหม้ (173)  และผู้ป่วยชายเป็นแผลไหม้จากการถูกกระเทียมที่ผิว (ไม่ระบุขนาด) (174)

                                ทารกอายุ 17 เดือน มีอาการไหม้ที่ขาทั้ง 2 ข้าง เนื่องจากปิดพอกผลิตภัณฑ์ซึ่งมีกระเทียม 50% และ petroleum jelly ไว้ เป็นเวลา 8 ชม. เกิดตุ่มใสและไหม้รอบๆ ขนาด second degree และเป็นบริเวณ 4% ของ body surface รักษา 2 สัปดาห์ ด้วย silver และ sulfadiazine จึงหาย (175) และมีรายงานการไหม้เช่นเดียวกัน (176, 177) มีรายงานเกิดอาการแพ้เนื่องจากสัมผัสกับกระเทียมต่อเนื่องนาน (178-191) ส่วนใหญ่แล้วอาการจะหายไปหลังจากไม่ถูกกระเทียม มี 2-3 รายที่ใช้กระเทียมเพื่อรักษาอาการที่ผิวหนัง ทำให้เกิดการแพ้ (192-194) และรายงานผู้ที่สัมผัสกระเทียมนานๆ อาจมีอาการแพ้ ผื่นคัน หรือหอบได้ (195-204)  มีผู้ป่วย 2 ราย ที่ได้สัมผัสกับผงกระเทียมเป็นเวลานาน มีอาการแพ้เมื่อรับประทานกระเทียม  โดยคนไข้คนหนึ่งมีอาการแพ้อย่างรุนแรง เมื่อทำ skin patch test  อีกรายมีอาการคลื่นไส้ ท้องเสีย มึนงง หัวใจเต้นแรงและบวม เป็นเวลา 4 ชม. (205)

                                (2)  การสูดดม

                                หญิงชายที่ทำงานเกี่ยวกับกระเทียม เมื่อสูดดมสารสกัดด้วยบิวทานอล ทำให้เกิดอาการหอบหืด (195) มีผู้ป่วย 3 ราย เกิดอาการหอบหืดและโพรงจมูกอักเสบ เมื่อสูดดมกระเทียม (179) รายงานผู้ป่วยที่สัมผัสกระเทียมเป็นเวลานาน โดยการสูดดมเป็นเวลานานถึง 5 ปี ส่วนใหญ่มีอาการแพ้ชนิด delayed type และมีบางรายมีอาการแพ้ เนื่องจากการรับประทาน (179, 195, 203)

                                (3)  การกิน

                                ชายที่รับประทานยาเม็ดกระเทียม มีอาการแพ้เป็นผื่นคัน (168) หญิงอายุ 23 ปี กินกระเทียมอ่อนเกิดอาการช็อกเนื่องจากแพ้ ผู้ป่วยมีประวัติแพ้เกสรและผลไม้อยู่แล้ว (206) และมีรายงานว่าผู้ที่แพ้เนื่องจากรับประทานอาหารหลายรายเนื่องจากกระเทียม เมื่อไปทำการทดสอบ พบว่า IgE เพิ่ม และ positive patch test (206-209)

                                (4)  การทดสอบการแพ้

                                ชายที่ทำงานเกี่ยวกับกระเทียมมีอาการแพ้ เมื่อทดลอง patch test พบว่าแพ้ diallyl disulfide หลังจากได้สัมผัส 20 นาที (210) เมื่อทดสอบสารสกัดบิวทานอลในคน 34 ราย พบว่ามีอาการผื่นคัน (178) การทดสอบการแพ้ด้วยวิธี patch test โดยใช้กระเทียมสด หรือกระเทียมที่ทำให้สุกในน้ำมันมะกอกและน้ำ (1:1) ในขนาดความเข้มข้น 1 ก./ซีซี แล้วทำให้เจือจางด้วยน้ำเกลือเป็น 1:100 และ 1:1000 โดยปะ patch ไว้ 20 นาที และ 48 ชม. อ่านผลที่ 1, 2, 3 และ 4 วัน พบว่ากระเทียมที่สุกแล้วไม่ทำให้เกิดอาการแพ้ พบแต่กระเทียมสดที่มีอาการแพ้ (211) การทดสอบการแพ้ โดยวิธี immunoglobulin antibodies พบว่ากระเทียมมีฤทธิ์แรง (212) รายงาน ผู้ป่วย 1 ราย ที่ได้สัมผัสกับผงกระเทียมเป็นเวลานาน มีการแพ้อย่างรุนแรงเมื่อทำ skin patch test (196, 205) มีการทดสอบพบว่าสารที่ทำให้แพ้ ได้แก่ diallyl disulfide, allylpropyl-disulfide, allylmercaptan และ allicin (213)

                   9.3  ฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์

                                สารสกัดกระเทียมด้วยบิวทานอล น้ำและน้ำร้อน ไม่มีฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ใน Salmonella typhimurium H-17 (Rec⁺) และ H 45 (Rec^-) เมื่อใช้ขนาด 0.5 ซีซี/แผ่น (19) สารสกัดด้วยน้ำขนาด 100 มคก./ซีซี ไม่มีฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ใน S. typhimurium TA102 (214) ทิงเจอร์กระเทียม ความเข้มข้น 160 มคล./แผ่น (215) สารสกัดด้วยเมทานอล 50% (216)ไม่มีฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ใน S. typhimurium TA98 (215) และ TA100 (215, 216) สารสกัดด้วยอัลกอฮอล์ (100%) ไม่มีฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ใน S. typhimurium TA1530 (217)

                      เมื่อป้อนสารสกัดกระเทียมด้วยอัลกอฮอล์ (95%) ในขนาดวันละ 500 มก. เป็นเวลา 5 วัน เมื่อฆ่าหนูและตรวจ marrow cells พบว่ามีการ
กลายพันธุ์ (218)  กระเทียมในขนาด 1.2 มก./แผ่น มีฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ใน S. typhimurium TA1535 และ TA1538 แต่ไม่มีผลต่อ strain TA98 ส่วนขนาด 2.4 มก./แผ่น มีผลต่อ strain TA1537 ส่วนน้ำมันหอมระเหย ขนาด 5 พิโครลิตร/แผ่น มีผลก่อกลายพันธุ์ใน Micrococcus flavus (219)  สารสกัดอัลกอฮอล์ (95%) ในขนาดความเข้มข้น 10 มก./แผ่น มีผลก่อกลายพันธุ์ใน S.typhimurium TA98 และ TA102 (220)  lectin ในหัวกระเทียม แสดงฤทธิ์ต่อการเจริญเติบโต การมีลูก และยังส่งผลทำให้สี น้ำหนักและขนาดในรุ่นลูกของแมลงมีการเปลี่ยนแปลงด้วย (221)

   9.4   พิษต่อยีน

                                เมื่อป้อนกระเทียมให้หนูถีบจักรกิน ในขนาด 2.5, 5.0 และ 5 ก./กก. ไม่พบว่าทำให้ยีนของเซลล์ไขกระดูกผิดปกติ (222) และพบว่าสารสกัดน้ำ ขนาด 5% ไม่ทำให้ยีนของเซลล์ MOD ผิดปกติ (223) แต่ก็มีรายงานว่าเป็นพิษ (224)

   9.5  พิษต่อเซลล์

                                ส่วนที่เป็นเนื้อหัวกระเทียม ขนาด 3.5 และ 11 มก./มล. เป็นพิษต่อ cells-Vero (225)  สารสกัดกระเทียมเป็นพิษต่อเซลล์ fibroblasts-human-lung-MRC-5 (226) สารสกัดเอทานอล 90% ขนาด 0.5 มก./มล. เป็นพิษต่อเซลล์ lymphocytes ของคน และพบว่าเป็นพิษต่อ cells-Vero, cells-CHO (Chinese hamster ovary), Lymphoma-DALTON'S โดยมีค่า ED₅₀ 0.155, 0.275, 0.5 มก./มล. ตามลำดับ (227)

ส่วนสกัดโปรตีน ขนาด 10 มคก./มล. เป็นพิษต่อเซลล์ lymphocytes ของคน (228) และเมื่อให้หัวกระเทียมแก่หนูขาว ในขนาด 200 มก./มล. พบว่าเป็นพิษต่อเซลล์ตับ (229)

                                เมื่อทดลองผงกระเทียม พบว่าเป็นพิษอย่างอ่อนต่อเซลล์ LEUK-CCRF-CEM โดยมีค่า IC₅₀ 30 มคก./มล. (230) สารสกัดน้ำ ในขนาด 1 มก.% แสดงฤทธิ์เป็นพิษอย่างอ่อนต่อเซลล์ lymphocytes ของคน (231) และนอกจากนี้เมื่อให้สารสกัดเอทานอล 95% เข้าภายในกระเพาะอาหารหนูถีบจักร ขนาด 500 มก./กก. ทุกวันเป็นเวลา 5 วัน พบว่าเป็นพิษอย่างอ่อนต่อเซลล์ไขกระดูก (218)

นอกจากนี้สารสกัดเมทานอลจากราก ขนาด 40, 200 มคก./มล. และจากเมล็ดขนาด 40 มคก./มล. ไม่เป็นพิษต่อเซลล์ แต่สารสกัดเมทานอลจากเมล็ด ขนาด 200 มคก./มล. พบว่าเป็นพิษอย่างอ่อนต่อเซลล์ macrophage cell line raw 264.7 (232)

   9.6  ผลต่อระบบเลือด

                                (1)  มีรายงานพบว่าหญิงที่ได้รับการผ่าตัด เลือดหยุดช้า เนื่องจากรับประทานกระเทียมขนาดสูง และมีชายอายุ 78 ปี ซึ่งรับประทานกระเทียม 2 ก./วัน เป็นเวลานาน มีอาการเกร็ดเลือดต่ำ (233) จึงมีเลือดออกในสมอง  และชายอายุ 72 ปี มีอาการเลือดออกไม่หยุดขณะผ่าตัดต่อมลูกหมาก เมื่อให้ชายหญิง 34 คน รับประทานน้ำคั้นกระเทียม วันละ 120 มก. เป็นเวลา 20 วัน 9% มีเกร็ดเลือดต่ำ (233)

                                (2)  มีคนไข้ 2 รายที่ปรับระดับ Warfarin ได้แล้ว รับประทานแคปซูลกระเทียม และยาเม็ดกระเทียม พบว่าระยะเวลาที่เลือดแข็งตัวเพิ่มเป็น 2 เท่า (234)

                                (3)  ชายอายุ 87 ปี มาโรงพยาบาลด้วยอาการอัมพาตส่วนล่าง พบว่ามีก้อนเลือดในไขสันหลัง จึงผ่าตัดเอาออกและพบว่าก้อนเลือดเกิดจากกินกระเทียมมาก คือ 4 กลีบต่อวัน และการผ่าตัดเลือดหยุดช้ากว่าปกติเป็น 11 นาที ในขณะที่คนปกติจะหยุดใน 3 นาที และ prothrombin time 12.3 วินาที (235)

                                (4)  มีผู้มีอาการตกเลือดหลังจากรับประทานกระเทียม (236-238) อาการเลือดหยุดช้าจะหมดไปใน 1 สัปดาห์

   9.7   ผลต่อระบบสืบพันธุ์

                                น้ำมันหอมระเหยจากกระเทียมมีผลฆ่าอสุจิของหนูตะเภาและหนูขาว (239) สารสกัดกระเทียมด้วยอัลกอฮอล์ (95%) เมื่อป้อนให้หนูขาวในขนาด 100 และ 200 มก./กก. (240) สารสกัดกระเทียมด้วยอัลกอฮอล์ (100%) เมื่อป้อนให้หนูขาวในขนาด 200 มก./กก. (241)  สารสกัดเมล็ดกระเทียมด้วยเอทานอล (95%) ขนาด 150 และ 200 มก./กก. และปิโตรเลียมอีเทอร์ ขนาด 100 มก./กก. เมื่อป้อนให้หนูขาวที่ตั้งครรภ์ (242) พบว่าไม่มีผลทำให้แท้ง (240-242) หรือเป็นพิษต่อตัวอ่อน (240, 242)  เมื่อฉีดสารสกัดกระเทียม เข้าช่องท้องหนูขาว โดยไม่ระบุขนาด (243) ไม่มีผลทำให้แท้ง

   9.8   ผลต่อหัวใจและหลอดเลือด

(1)  รายงานว่าชายอายุ 23 ปี ที่ได้รับประทานกระเทียมปริมาณสูงคืนก่อนมีอาการกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน (acute myocardial infarction) โดยที่ชายผู้นี้ไม่มีภาวะเสี่ยงต่อโรคหัวใจมาก่อน และชายผู้นี้เคยมีอาการ chest pain 2 ครั้ง เมื่อรับประทานกระเทียมจำนวนมาก (244) อีกรายชายอายุ 56 ปี มีอาการ cardiospasm เมื่อรับประทานกระเทียม ซึ่งอาจเนื่องจาก cutaneous sensitive ต่อ macerated garlic (201)

(2)  เมื่อกรอกน้ำมันหอมระเหยให้หนูขาว ขนาด 2 ก./กก. เป็นเวลา 30 วัน โดยหนูยังคงได้รับอาหารตามปกติ พบว่าคลื่นไฟฟ้าหัวใจผิดปกติ flattened T-wave และ depressed ST segment และการผิดปกติยังคงอยู่หลังหยุดให้กระเทียม จึงเป็นไปได้ว่าน้ำมันหอมระเหยจากกระเทียมทำให้เกิด permanent coronary ischemic ในหนู 8 ตัว จาก 10 ตัว (245) และสารสกัดด้วยอีเทอร์มีผลเป็นพิษต่อหัวใจคน ซึ่งไม่สามารถกลับได้ เมื่อให้ norepinephrine แต่ต้านได้บ้างเมื่อใช้ caffeine หรือ atropine (149)

(3)  หัวกระเทียมที่ถูกทำให้บริสุทธิ์ (dialyzate) จะยับยั้งการทำงานของระบบหลอดเลือดและหัวใจในสุนัข และในห้องหัวใจของหนูขาวที่ตัดแยกออกมา  กลไกคาดว่าเกิดจากการไปยับยั้งตัวรับ b-adrenergic (246)

                   9.9  ผลต่อระบบทางเดินอาหาร

                ชายอายุ 66 ปี ไม่เคยมีประวัติ bowel obstruction เมื่อรับประทานกระเทียมเพื่อรักษาอาการหวัด พบว่ามีอาการ bowel obstruction (247) มีรายงานผู้ป่วย 309 ราย มีอาการปวดท้อง อาเจียนเป็นเลือดและหรือถ่ายเป็นเลือด และมีอาการเป็นแผลในกระเพาะอาหาร ผู้ป่วยเหล่านี้รับประทานกระเทียม (248) อาสาสมัคร 5 คน ได้รับกระเทียมสกัด 10-25 ซีซี ซึ่งมีกระเทียม 100-250 ก. มีอาการแสบร้อนในปาก หลอดอาหาร และกระเพาะอาหาร นานกว่า 15 นาที และมี 1 ราย มีอาการคลื่นไส้ เหงื่อออกและบวม (249) อาสาสมัครอีกกลุ่มได้รับผงกระเทียม 900 มก. ทำให้เกิดลมในท้อง (250) และยังมีรายงานอาการปวดท้อง แน่น ไม่อยากอาหาร และมีลมในท้อง (251-258)

   9.10  อาการข้างเคียงที่ไม่พึงประสงค์

อาการข้างเคียงที่ไม่พึงประสงค์เมื่อรับประทานกระเทียม คือ มีอาการร้อนในปาก และทางเดินอาหาร คลื่นไส้ อาเจียน ท้องเสีย (259) และมีผู้รายงานการระคายเคือง คลื่นไส้ อาเจียน และรู้สึกอิ่ม เมื่อใช้กระเทียมในการรักษา (260, 261)

      Alliin, S-alkyl cysteine sulfoxide จะสลายให้ thiosulfinate และ polysulfides เนื่องจาก allinase ทำงานเมื่อขยี้ ทำให้น้ำตาไหล (262)

                การรับประทานกระเทียมจะทำให้มีกลิ่นลมหายใจและกลิ่นตัวที่ไม่ดี (142, 236, 251-254, 261) แต่มีอีกการทดลองพบว่า อาการไม่พึงประสงค์เรื่องลมหายใจและกลิ่นตัวแรง ไม่ต่างจากกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ เนื่องจากปริมาณตัวอย่างน้อยเกินไป (142, 253, 255, 256, 263-265) และมีรายงานฤทธิ์ไม่พึงประสงค์เรื่องกลิ่นตัวนี้จากการใช้ aged garlic ด้วย (266) การทดลองผลเมื่อใช้น้ำมันกระเทียมก็ทำให้เกิดกลิ่นตัวเช่นกัน (261)

9.11   การทำปฏิกิริยากับยาอื่น

ไม่ควรใช้กระเทียมร่วมกับยาต้านการแข็งตัวของเลือด เช่น coumarin หรือยาต้านการจับตัวของเกร็ดเลือด เช่น aspirin เพราะอาจทำให้เลือดออก (234, 267-271), NSAID บางตัว เช่น indomethacin จะเพิ่ม bleeding time (268-270)

การใช้กระเทียมรักษาอาการแน่นจุกเสียด

1. นำกระเทียม 5-7 กลีบ บดให้ละเอียด เติมน้ำส้มสายชู 2 ช้อนโต๊ะ เกลือและน้ำตาลนิดหน่อย ผสมให้เข้ากัน กรองเอาน้ำดื่ม (272)

2. นำกระเทียมปอกเปลือก นำเฉพาะเนื้อใน 5 กลีบ ซอยให้ละเอียด รับประทานกับน้ำหลังอาหารทุกมื้อ แก้ปวดท้องอาหารไม่ย่อย (273)

 

การใช้กระเทียมรักษากลาก เกลื้อน

1. นำกระเทียมมาขูดให้เป็นชิ้นเล็กๆ หรือบดให้แหลก พอกที่ผิวหนัง แล้วปิดด้วยผ้าพันแผลไว้นานอย่างน้อย 20 นาที จึงแก้ออก แล้วล้างด้วยน้ำสะอาด ทำซ้ำเช้าเย็นเป็นประจำทุกวัน (274)

2. นำใบมีดมาขูดผิวหนังส่วนที่เป็นเกลื้อนให้พอเลือดซึม แล้วใช้กระเทียมทาลงไป ทำเช่นนี้ทุกวัน 10 วันก็จะหาย (275-280)

 

เอกสารอ้างอิง

1.          De Torrescasana EU.  Experimental studies of the pharmacology of the active principles of Allium sativum (garlic).  Rev Espan Fisiol (Barcelona) 1946;2:6-31. 

2.          Velasquez BL, Garcia PS, Mijan CD, Hernando AO.  Vascular effect of garlic extract: its mechanism of action.  Arch Inst Farmacol Exp (Madrid) 1958;10:15-22.  

3.          อัจฉรา ภูพิพัฒน์ผล  อุษา ศิริบุญฤทธิ์.  ผลของน้ำสกัดกระเทียมต่อกล้ามเนื้อเรียบลำไส้เล็กหนูตะเภาและกระเพาะอาหารกบ.  โครงการพิเศษ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล  มหาวิทยาลัยมหิดล, 1980. 

4.          Hibi T.  Ajoene as acetylcholinesterase inhibitor.  Patent: Jpn Kokai Tokkyo Koho JP 2000327565, 2000:5pp. 

5.          Ingkaninan K, Temkitthawon P, Chuenchom K, Yuyaem T, Thongnoi W.  Screening for acetylcholinesterase inhibitory activity in plants used in Thai traditional rejuvenating and neurotonic remedies.  J Ethnopharmacol 2003;89:261-4. 

6.          Fortunatov MN.  Activity of garlic phytoncides in the human body when taken internally.  Farmakol Toksikol 1955;18(8):43-6. 

7.          Saleem ZM, Al-Delaimy KS.  Inhibition of Bacillus cereus by garlic extracts.  J Food Prot 1982;45(11):1007-9. 

8.          Khan MR, Omoloso AD.  Momordica charantia and Allium sativum: broad spectrum antibacterial activity.  Korean J Pharmacog 1998;29(3):155-8.

9.          Banerjee M, Sarkar PK.  Inhibitory effect of garlic on bacterial pathogens from spices.  World Journal of Microbiology & Biotechnology 2003;19(6):565-9. 

10.      Sirotamarat S.  Potential of medicinal plants and herbal tea products for antibacterial activity against diarrheal bacteria.  Thai J Pharm Sci 2005;29(suppl):82. 

11.      El-Shourbagy MS, El-Ballal AS, Abou Bakr MA, Hassan MA, Tawfik MS, Ahmed YM.  Breeding potential of locally cultivated garlic (Allium sativum L.) IV. Phytotherapeutic value of improved selections.  Journal of  Herbs, Spices & Medicinal Plants 1993;1(3):27-45. 

12.      Ross SA, El-Keltawi NE, Megalla SE.  Antimicrobial activity of some Egyptian aromatic plants.  Fitoterapia 1980;51:201-5. 

13.      Youssef BM, Hammad AAI.  Comparative antibacterial effects of garlic and cumin essential oils.  Egypt J Miceobiol 1994;29(2):131-7. 

14.      Pranoto Y, Salokhe VM, Rakshit SK.  Physical and antibacterial properties of alginate-based edible film incorporated with garlic oil.  Food Research International 2005;38(3):267-72. 

15.      Yoshida H, Katsuzaki H, Ohta R, Ishikawa K, Fukuda H, Fujino T, Suzuki A.   Antimicrobial activity of the thiosulfinates isolated from oil-macerated garlic extract.  Biosci Biotechnol Biochem 1999;63(3);591-4. 

16.      Yoshida H, Katsuzaki H, Ohta R, Ishikawa K, Fukuda H, Fujino T, Suzuki A.  An organosulfur compound isolated from oil-macerated garlic extract, and its antimicrobial effect.  Biosci Biotechnol Biochem 1999;63(3):588-90. 

17.      Soloty S.  Preservative effect of garlic in canned tomato paste.  Faslnamah-i Giyahan-i Daruyi 2002;1(3):45-50, 96. 

18.      Inouye S, Goi H, Miyauchi K, Muraki S, Ogihara M, Iwanami Y.  Inhibitory effect of volatile constituents of plants on the proliferation of bacteria-antibacterial activity of plant volatiles.  J Antibact Antifung Agents 1983;11(11):609-15. 

19.      Ungsurungsie M, Suthienkul O, Paovalo C.  Mutagenicity screening of popular Thai spices.  Food Chem Toxicol 1982;20:527-30. 

20.      Ahsan M, Islam SN.  Garlic: a broad spectrum antibacterial agent effective against common pathogenic bacteria.  Fitoterapia 1996;67(4):374-6. 

21.      Ahmad I, Mehmood Z, Mohammad F.  Screening of some Indian medicinal plants for their antimicrobial properties.  J Ethnopharmacol 1998;62:183-93. 

22.      Srinivasan D, Nathan S, Suresh T, Lakshmana Perumalsamy P.  Antimicrobial activity of certain Indian medicinal plants used in folkloric medicine.  J Ethnopharmacol 2001;74:217-20. 

23.      Nikolic VD, Stankovic LB, Cvetkovic DM, Skala DU.  Antimicrobial effect of raw garlic (Allium sativum L.) extracts, garlic powder and oil, and commercial antibiotics on pathogen microorganisms.  Hemijska Industrija 2004;58(3):109-13. 

24.      ฑีฆายุ ชัยยะโสตถิ  วิชัย ฤกษ์โสภา  พเยาว์ เหมือนวงศ์ญาติ.  การศึกษาพืชสมุนไพรที่มีฤทธิ์ทำลายเชื้อ.  โครงการพิเศษ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล, 2518. 

25.      Abdou IA, Abou-Zeid AA, El-Sherbeeny MR, Abou-El-Gheat ZH.  Antimicrobial activities of Allium sativum, Allium cepa, Raphanus sativus, Capsicum frutescens, Eruca sativa, Allium kurrat on bacteria.  Qual Plant Mater Veg 1972;22(1):29-35. 

26.      Dold H, Knapp A.  The antibacterial action of spices.  Z Hyg Infektionskrankh 1948;128:696-706. 

27.      นวลจิรา อนุสสรนิติสาร  แม้นสรวง วุฒิอุดมเลิศ.  การปรับปรุงคุณภาพยาเตรียมจากกระเทียม.  การประชุมวิชาการ เรื่องวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเพื่อการพัฒนาประเทศ ครั้งที่ 8, 1982:241-2. 

28.      Avato P, Tursi F, Vitali C, Miccolis V, Candido V.  Allylsulfide constituents of garlic volatile oil as antimicrobial agents.  Phytomedicine 2000;7(3):239-43. 

29.      นวลจิรา อนุสสรนิติสาร  ถนอมศรี วงศ์รัตนาสถิตย์  แม้นสรวง วุฒิอุดมเลิศ.  ยาเตรียมจากกระเทียม.  วารสารเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล 2522;6(2):31-8. 

30.      Cavallito CJ, Hays Bailey J.  Allicin, the antibacterial principle of Allium sativum. I. Isolation, physical properties and antibacterial action.  J Am Chem Soc 1944;66:1950-1. 

31.      Didry N, Pinkas M, Dubreuil L.  Antibacterial activity of species from the genus Allium.  Pharmazie 1987;42(10):687-8. 

32.      Elsom GK, Hide D, Salmon DM.  An antibacterial assay of aqueous extract of garlic against anaerobic/microaerophilic and aerobic bacteria.  Microbial Ecology in Health and Disease 2000;12(2):81-4. 

33.      Nolan LL, Mcclure CD, Labbe RG.  Effect of Allium spp. And herb extracts on food-borne pathogens, prokaryotic, and higher and lower eukaryotic cell lines.  Acta Hortic 1996;426:277-85. 

34.      Kumar M, Berwal JS.  Sensitivity of food pathogens to garlic (Allium sativum).  J Appl Microbiol 1998;84(2):213-5. 

35.      Siripongvutikorn S, Thummaratwasik P, Huang Y.  Antimicrobial and antioxidant effects of Thai seasoning, Tom-Yum.  LWT—Food Science and Technology 2005;38(4):347-52. 

36.      Hughes BG, Lawson LD.  Antimicrobial effects of Allium sativum L. (garlic), Allium ampeloprasum L. (elephant garlic), and Allium cepa L. (onion), garlic compounds and commercial garlic supplement products.  Phytother Res 1991;5(4):154-8. 

37.      Kumar A, Sharma VD.  Inhibitory effect of garlic (Allium sativum) on enterotoxigenic Escherichia coli.  Indian J Med Res 1982;76:66-70. 

38.      Elnima EI, Ahmed SA, Mekkawi AG, Mossa JS.  The antimicrobial activity of garlic and onion extracts.  Pharmazie 1983;38(11):747-8. 

39.      Singh KV, Shukla NP.  Activity on multiple resistant bacteria of garlic (Allium sativum) extract.  Fitoterapia 1984;55(5):313-5. 

40.      Akema R, Okazaki N, Takizawa K.  Antibacterial substance in commercial Allium plants.  Kanagawa-ken Eisei Kenkyusho Kenkyu Hokoku 1987;(17):39-40. 

41.      Chowdhury AKA, Ahsan M, Islam SK, Ahmed ZU.  Efficacy of aqueous extract of garlic & allicin in experimental shigellosis in rabbits.  Indian J Med Res [A] 1991;93(1):33-6. 

42.      Kyung KH, Park KS, Kim YS.  Isolation and characterization of bacteria resistant to the antimicrobial activity of garlic.  J Food Sci 1996;61(1):226-9. 

43.      Ahsan M, Chowdhury AKA, Islam SN, Ahmed ZU.  Garlic extracts and allicin: broad spectrum antibacterial agents effective against multiple drug resistant strains of Shigella dysenteriae type 1 and Shigella flexneri, enterotoxigenic Escherichia coli and Vibrio cholerae.  Phytother Res 1996;10(4):329-31. 

44.      Yin M-C, Chang H-C, Tsao S-M.  Inhibitory effects of aqueous garlic extract, garlic oil and four dially sulphides against four enteric pathogens.  Yaowu Shipin Fenxi 2002;10(2):120-6. 

45.      Iwalokun BA, Ogunledun A, Ogbolu DO, Bamiro SB, Jimi-Omojola J.  In vitro antimicrobial properties of aqueous garlic extract against multidrug-resistant bacteria and Candida species from Nigeria.  J Med Food 2004;7(3):327-33. 

46.      Alanis AD, Calzada F, Cervantes JA, Torres J, Ceballos GM.  Antibacterial properties of some plants used in Mexican traditional medicine for the treatment of gastrointestinal disorders.  J Ethnopharmacol 2005;100:153-7. 

47.      Adamu HM, Abayeh OJ, Agho MO, Abdullahi AL, Uba A, Dukku HU, Wufem BM.  An ethnobotanical survey of Bauchi state herbal plants and their antimicrobial activity.  J Ethnopharmacol 2005;99:1-4. 

48.      Anesini C, Perez C.  Screening of plants used in Argentine folk medicine for antimicrobial activity.  J Ethnopharmacol 1993;39(2):119-28. 

49.      Caceres A, Cano O, Samayoa B, Aguilar L.  Plants used in Guatemala for the treatment of gastrointestinal disorders. 1. Screening of 84 plants against enterobacteria.  J Ethnopharmacol 1990;30(1):55-73. 

50.      Ahmad I, Beg AZ.  Antimicrobial and phytochemical studies on 45 Indian medicinal plants against multi-drug resistant human pathogens.  J Ethnopharmacol 2001;74:113-23. 

51.      Sasaki J-I, Kita T, Ishita K, Uchisawa H, Matsue H.  Antibacterial activity of garlic powder against Escherichia coli O-157.  J Nutr Sci Vitaminol 1999;45(6):785-90. 

52.      Caceres A, Giron LM, Alvarado SR, Torres MF.  Screening of antimicrobial activity of plants popularly used in Guatemala for the treatment of dermatomucosal diseases.  J Ethnopharmacol 1987;20(3):223-37. 

53.      Kim MH, Kang YD, Kyung KH.  Effects of storage temperature and pH on the stability of antibacterial effectiveness of garlic extract against Escherichia coli B34.  Journal of Microbiology and Biotechnology 2001;11(4):720-3. 

54.      คมขำ แสงมหาชัย.  ผลของสารที่สกัดจากหอมและกระเทียมต่อการเจริญเติบโตของบักเตรีบางชนิด.  วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 2521. 

55.      Carpenter CW.  Antibacterial propeties of yeasts, Fusarium species, onion, and garlic.  Hawaiian Planters Record 1945;49:41-67.

56.      Datta NL, Krishnamurthi A, Siddiqui S.  Antibiotic principles of Allium sativum.  J Sci Ind Research (India) 1948;7B(3):42. 

57.      Ankri S, Mirelman D.  Antimicrobial properties of allicin from garlic.  Microbes Infect 1999;1(2):125-9. 

58.      Yin M, Cheng W.  Antioxidant and antimicrobial effects of four garlic-derived organosulfur compounds in ground beef.  Meat Science 2002;63(1):23-8. 

59.      You WC, Zhang L, Gail MH, et al.  Helicobacter pylori infection, garlic intake and precancerous lesions in a Chinese population at low risk of gastric cancer.  Int J Epidemiol 1998;27(6):941-4. 

60.      O’Gara EA, Hill DJ, Maslin DJ.  Activities of garlic oil, garlic powder, and their diallyl constituents against Helicobacter pylori.  Appl Environ Microbiol 2000;66(5):2269-73. 

61.      Cellini L, Di Campli E, Masulli M, Di Bartolomee S, Allocati N.  Inhibition of Helicobacter pylori by garlic extract (Allium sativum).  FEMS Immunol MED Microbiol 1996;13(4):273-7. 

62.      Jonkers D, Van Den Broek E, Van Dooren I, Thijs C, Dorant E, Hageman G, Stobberingh E.  Antibaterial effect of garlic and omepraxole on Helicobacter pylori.  J Antimicrob Chemother 1999;43(6):837-9. 

63.      Canizares P, Gracia I, Gomez LA, Martin de Argila C, de Rafael L, Garcia A.  Optimization of Allium sativum solvent extraction for the inhibition of in vitro growth of Helicobacter pylori.  Biotechnol Prog 2002;18(6):1227-32.

64.      McNulty CAM, Wilson MP, Havinga W, Johnston B, O’Gara EA, Maslin DJ.  A pilot study to determine the effectiveness of garlic oil capsules in the treatment of dyspeptic patients with Helicobacter pylori.  Helicobacter 2001;6(3):249-53.

65.      Yamada N, Hayashi T, Hattori A, Fukuda H, Fujino T.  Inhibition of the growth of Helicobacter pylori by oil-macerated garlic extract.  Natural medicines (Tokyo, Japan) 2002;56(4):143-6. 

66.      Canizares P, Gracia I, Gomez LA, Martin de Argila C, Boixeda D, Garcia A, de Rafael L.  Allyl-thiosulfinates, the bacteriostatic compounds of garlic against Helicobacter pylori.  Biotechnol Prog 2004;20(1):397-401.

67.      Ohta R, Yamada N, Kaneko H, et al.  In vitro inhibition of the growth of Helicobacter pylori by oil-macerated garlic constituents.  Antimicrob Agents Chemoter 1999;43(7):1811-2. 

68.      Singh B, Bernadette FM, Adams MR.  Synergistic inhibition of Listeria monocytogenes by nisin and garlic extract.  Food Micobiol 2001;18(2):133-9. 

69.      อดิศร เสวตวิวัฒน์.  ผลของน้ำสกัดกระเทียมต่อการเจริญของกล้าเชื้อแบคทีเรียแลคติคสำหรับผลิตภัณฑ์เนื้อและเชื้อโรคอาหารเป็นพิษที่พบมากในแหนม (ในหลอดทดลอง).  อาหาร 2542;29(2):107-15. 

70.      Benkeblia N.  Antimicrobial activity of essential oil extracts of various onions (Allium cepa) and garlic (Allium sativum).  Lebensmittel-Wissenschaft und – Technologie 2004;37(2):263-8. 

71.      Perez C, Anesini C.  In vitro antibacterial activity of Argentine folk medicinal plants against Salmonella typhi.  J Ethnopharmacol 1994;44(1):41-6. 

72.      Arora DS, Kaur J.  Antimicrobial activity of spices.  Int J Antimicrob Agents 1999;12(3):257-62. 

73.      Helmy, Zakia A, Zahra MK, Musleh RM.  Some factors effeting Salmonellae growth in meat.  Egypt J Microbiol 1985;20(2):153-64. 

74.      El-Khateib T, Abd El-Rahman H.  Effect of garlic and Lactobacillus plantarum on growth of Salmonella typhimurium in Egyptian fresh sausage and beefburgur.  J Food Prot 1987;50(4):310-1. 

75.      Wilson CR, Andrews WH.  Sulfite compounds as neutralizers of spice toxicity for Salmonella.  J Milk Food Technol 1976;39(7):464-6. 

76.      Gurpratap S, Raghuvansh K.  Garlic in dyspepsia (a trial in 30 cases).  Antiseptic 1981;78:197-200. 

77.      Damrau F, Ferguson EA.  The modus operandi of carminatives.  The therapeutic value of garlic in functional gastrointestinal disorder.  Rev Gastroentrol 1949;16:411-9. 

78.      Bhakuni OS, Dhar ML, Dhar MM, Dhawan BN, Mehrotra BN.  Screening of Indian plants for biological activity. Part II.  Indian J Exp Biol 1969;7:250-62. 

79.      Mascolo N, Autore G, Capasso F, Menghini A, Fasulo MP.  Biological screening of Italian medicinal plants for antiinflammatory activity.  Phytother Res 1987;1(1):28-31. 

80.      Mary NK, Babu BH, Padikkala J.  Antiatherogenic effect of Caps HT2, a herbal Ayurvedic medicine formulation.  Phytomedicine 2003;10:474-82. 

81.      Shah SA, Vohora SB.  Boron enhances anti-arthritic effects of garlic oil.  Fitoterapia 1990;61(2):121-6.  

82.      Kyo E, Uda N, Kasuga S, Itakura Y, Sumiyoshi H.  Garlic as an immunostimulant.  In Immunomodulatory agents from plants, Wagner H, ed.  Basel:Birkhauser Verlag, 1999:273-88.

83.      Prasad DN, Bhattacharya SK, Das PK.  A study of antiinflammatory activity of some indigenous drugs in albino rats.  Indian J Medical Res 1966;54(6):582-90. 

84.      Dabral PK, Sharma RK.  Evaluation of the role of Rumalaya and Geriforte in chronic arthritis-A preliminary study.  Probe 1983;22(2):120-7. 

85.      Safarli SR.  Experimental treatment of corneal burns with phytoncido-naphthalene emulsion.  Vestnik Oftalmol 1955;34(6):17-9. 

86.      Bandoni AJ.  Garlic and its preparations.  Rev Farm (Buenos Aires) 1935;77:25-8. 

87.      Singh V, Kuwar A, Singh SP.  Effect of normal saline, potassium permanaganate and garlic extract on healing of contaminated wounds in buffalo-calves.  Indian J Anim Sci 1984;54(1):41-5. 

88.      Wagner H, Wierer M, Fessler B.  Effects of garlic constituents on arachidonate metabolism.  Planta Med 1987;53(3):305-6. 

89.      Dirsch VM, Vollmar AM.  Ajoene, a natural product with non-steroidal antiinflammatory drug (NSAID)-like properties?  Biochem Pharmacol 2001;61(5):587-93. 

90.      Sendl A, Elbl G, Steinke B,Redl K, Breu W, Wagner H.  Comparative pharmacological investigations of Allium ursinum and Allium sativum.  Planta Med 1992;58:1-7. 

91.      Sela U, Ganor S, Hecht I, et al.  Allicin inhibits SDF-1a-induced  T cell interactions with fibronectin and endothelial cells by down-regulating cytoskeleton rearrangement, Pyk-2 phosphorylation and VLA-4 expression.  Immunology 2003;111(4):391-9. 

92.      Chang H-P, Huang S-Y, Chen Y-H.  Modulation of cytokine secretion by garlic oil derivatives is associated with suppressed nitric oxide production in stimulated macrophages.  J Agric Food Chem 2005;53(7):2530-4. 

93.      Chang H-P, Chen Y-H.  Differential effects of organosulfur compounds from garlic oil on nitric oxide and prostaglandin E₂ in stimulated macrophages.  Nutrition (New York, NY, United States) 2005;21(4):530-6. 

94.      Block E, Iyer R, Grisoni S, Saha C, Belman S, Lossing FP.  Lipoxygenase inhibitors from the essential oil of garlic. Markovnikov addition of the allyldithio radical to olefins.  J Am Chem Soc 1988;110(23):7813-27. 

95.      Keiss H-P, Dirsch VM, Hartung T, et al.  Garlic (Allium sativum L.) modulates cytokine expression in lipopolysaccharide-activated human blood thereby inhibiting NF-kB activity.  J Nurt 2003;133(7):2171-5. 

96.      Belman S, Solomon J, Segal A, Block E, Barany G.  Inhibition of soybean lipoxygenase and mouse skin tumor promotion by onion and garlic components.  J Biochem Toxicol 1989;4(3):151-60. 

97.      Kim K-M, Chun S-B, Koo M-S, et al.  Differential regulation of NO availability from macrophages and endothelial cells by the garlic component S-allyl cysteine.  Free Radical Biol Med 2001;30(7):747-56. 

98.      Kim M-Y, Kim Y-C, Chung S-K.  Identification and in vitro biological activities of flavonols in garlic leaf and shoot: inhibition of soybean lipoxygenase and hyaluronidase activities and scavenging of free radicals.  Journal of the  Science of Food and Agriculture 2005;85(4):633-40. 

99.      Amla V, Singh D, Raina RK, Sharma TR.  Preliminary clinical evaluation of garlic capsule in chronic rheumatic disorders.  Indian J Pharmacol 1981;13:64. 

100.  Hodge G, Hodge S, Han P.  Allium sativum (garlic) supresses leukocyte inflammatory cytokine production in vitro: potential therapeutic use in the treatment of inflammatory bowel disease.  Cytometry 2002;48(4):209-15. 

101.  Dimitrov NV, Bennink MR.  Modulation of arachidonic acid metabolism by garlic extracts.  Nutraceuticals: Des Foods III: Garlic, Soy, Licorice, [Course Des Foods, Proc],3^rd , 1997:199-202. 

102.  Huh K, Park J, Lee S.  Effect of garlic (Allium sativum) on the hepatic glutathione S-transferase and glutathione peroxidase activity in rat: Garlic effect on glutathione S-transferase and glutathione peroxidase.  Arch Pharmacal Res (Seoul) 1985;8(4):197-204.  

103.  Kagawa K, Matsutaka H, Yamaguchi Y, Fukuhama C.  Garlic extract inhibits the enhanced peroxidation and production of lipips in carbon tetrachloride-induced liver injury.  Jpn J Pharmacol 1986;42(1):19-26. 

104.  Hikino H, Tohkin M, Kiso Y, Namiki T, Nishimura S, Takeyama K.  Antihepatotoxic actions of Allium sativum bulbs.  Planta Med 1986;(3):163-8. 

105.  Kim SG, Nam SY, Chung HC, Hong SY, Jung KH.  Enhanced effectiveness of dimethyl-4,4¢-dimethoxy-5,6,5¢,6¢-dimethylene-dioxybiphenyl-2,2¢-dicarboxylate in combination with garlic oil against experimental hepatic injury in rats and mice.  J Pharm Pharmacol 1995;47(8):678-82. 

106.  Singh S, Puri S, Dani HM, Sharma R.  Studies on the protective propeties of garlic oil against acetaminophen-induced hepatotoxicity in the rat.       

107.  Augusti KT, Anuradha, Prabha SP, Smitha KB, Sudheesh M, George A, Joseph MC.  Nutraceutical effects of garlic oil, its nonpolar fraction and a Ficus flavonoid as compared to vitamin E in CCl₄ induced liver damage in rats.  Indian J Exp Biol 2005;43(5):437-44.

108.  Wang E-J, Li Y, Lin M, Chen L, Stein AP, Reuhl KR, Yang CS.  Protective effects of garlic and related organosulfur compounds on acetaminophen-induced hepatotoxicity in mice.  Toxicol Appl Pharmacol 1996;136(1):146-54. 

109.  Wang BH, Zuzel KA, Rahman K, Billington D.  Treatment with aged garlic extract protects against bromobenzene toxicity to precision cut rat liver slices.  Toxicology 1999;132(2,3):215-25. 

110.  Balasenthil S, Nagini S.  Garlic exerts hepatoprotective effects during 4-nitroquinolone 1-oxide-induced oral carcinogenesis in rats.  Asia Pacific Journal of Clinical Nutrition 2000;9(2):136-8. 

111.  Omurtag GZ, Guranlioglu FD, Sehirli O, et al.  Protective effect of aqueous garlic extract against naphthalene-induced oxidative stress in mice.  J Pharm Pharmacol 2005;57(5):623-30. 

112.  Fouad AA, Mahgoub SS.  Hepato-protective effect of garlic versus melatonin in albino rats receiving a single toxic dose of  acetaminophen.  Alexandria Journal of Pharmaceutical Sciences 2003;17(2):133-7. 

113.  Parveen M, Shrivastava VK, Qureshi MS, Kumar S.  Protective effect of garlic on glutamate oxaloacetate transaminase and glutamate pyruvate transaminase enzymes of mice intoxicated with sevin.  Asian Journal of Experimental Sciences 2005;19(2):69-75. 

114.  El-Demerdash FM, Yousef MI, Abou El-Naga NI.  Biochemical study on the hypoglycemic effects of onion and garlic in alloxan-induced diabetic rats.  Food Chem Toxicol 2005;43(1):57-63. 

115.  Hayes MA, Rushmore TH, Goldberg MT.  Inhibition of hepatocarcinogenic responses to 1,2-dimethydrazine by diallyl sulfide, a component of garlic oil.  Carcinogenesis (London) 1987;8(8):1155-8.  

116.  Nakagawa S, Yoshida S, Hirao Y, Kasuga S, Fuwa T.  Cytoprotective activity of components of garlic, ginseng and ciuwjia on hepatocyte injury induced by carbon tetrachloride in vitro.  Hiroshima J Med Sci 1985;34(3):303-9. 

117.  Nakagawa S, Kasuga S, Matsuura H.  Prevention of liver damage by aged garlic extract and its components in mice.  Phytother Res 1989;3(2):50-3. 

118.  Kasuka S, Kanesawa A, Nakagawa S.  Extraction of ajoene from garlic for treatment of liver diseases.  Patent: Jpn Kokai Tokyo Koho JP 63 08,328 [88 08, 328], 1988.  

119.  Hattori A, Yamada N, Nishikawa T, Fukuda H, Fujino T.  Protective effect of ajoene on acetaminophen-induced hepatic injury in mice.  Biosci Biotechnol Biochem 2001;65(11):2555-7. 

120.  Vimal V, Devaki T.  Hepatoprotective effect of allicin on tissue defense system in galactosamine/endotoxin challenged rats.  J Ethnopharmacol 2004;90:151-4. 

121.  Fukao T, Hosono T, Misawa S, Seki T, Ariga T.  Chemoprotective effect of diallyl trisulfide from garlic against carbon tetrachloride-induced acute liver injury of rats.  BioFactors 2004;21(1-4):171-4. 

122.  Liu Z-F, Fang F, Dong Y-S, Li G, Zhen H.  Experimental study on the prevention and treatment of murine cytomegalovirus hepatitis by using allitridin.  Antiviral Res 2004;61(2):125-8. 

123.  Bruck R, Aeed H, Brazovsy E, Noor T, Hershkoviz R.  Allicin, the active component of garlic, prevents immune-mediated, concanavalin A-induced hepatic injury in mice.  Liver Int 2005;25(3):613-21. 

124.  Hsu C, Lin C, Liao T, Yin M.  Protective effect of  S-allyl cysteine and S-propyl cysteine on acetaminophen-induced hepatotoxicity in mice.  Food  Chem Toxicol 2006;44(3);393-7. 

125.  Park EY, Ki SH, Ko MS, et al.  Garlic and DDB, comprised in a pharmaceutical composition for the treatment of patients with viral hepatitis, prevents acute liver injuries potentiated by glutathione deficiency in rats.  Chem Biol Interact 2005;155(1-2):82-96. 

126.  Kwon S-K, Kim S-K, Kim S-B, Kim K-S, Kim W-B.  Pharmaceutical composition for prevention and treatment of hepatic diseases.  Patent:Repub Korea KR 137,602, 1998. 

127.  Kominato J, Nishimura S, Takeyama Y.  Gastrointestinal adsorption acceleration of pharmaceutical amino acids by garlic extract for the treatment of hepatopathy.  Patent: Jpn Kokai Tokkyo Koho JP 61,155,322 [86,155,322], 1986:3pp.  

128.  Appleton JA, Tansey MR.  Inhibition of growth of zoopathogenic fungi by garlic extract.  Mycologia 1975;67:882-5. 

129.  เสาวรส อิ่มวิทยา  อังคณา ปลั่งพัฒนะพาณิชย์  ประหยัด ทัศนากรณ์.  ฤทธิ์ของกระเทียมต่อเชื้อรา.  สารคณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยมหิดล 2521;2(2);67-77. 

130.  อภิรักษ์ ปลอดดี  รสนา ผลากรกุล.  การศึกษาถึงฤทธิ์ของสารสกัดจากกระเทียมที่มีต่อเชื้อรา.  โครงการพิเศษ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล, 2521. 

131.  Komsri R, Khunkitti W, Samerpitak K, Piyapromdee K, Loapirukkul J.  Development of microemulsion as an antifungal preperation using garlic extract.  Thai J Pharm Sci 1999;23(suppl):31. 

132.  Venugopal PV, Venugopal TV.  Antidermatophytic activity of garlic (Allium sativum) in vitro.  Int J Dermatol 1995;34(4):278-9. 

133.  Caceres A, Lopez BR, Giron MA, Logemann H.  Plants used in Guatemala for the treatment of dermatophytic infections. 1. Screening for antimycotic activity of 44 plant extracts.  J Ethnopharmacol 1991;31(3):263-76. 

134.  บวร แมลงภู่ทอง.  การศึกษาผลของสารสกัดจากกระเทียมยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อราเดอร์มาโตไฟต์.  โครงการพิเศษ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล, 2524. 

135.  Prasad G, Sharma VD, Kumar A.  Efficacy of garlic (Allium sativum) therapy against experimental dermatophytosis in rabbits.  Indian J Med Res 1982;75:465-7. 

136.  Chun WB.  In vitro antifungal effect of aqueous garlic extract on dermatophytes.  J Busan Med Coll 1982;22(1):155-66. 

137.  รัตนา สินธุภัค  อริยา ติรณะประกิจ อริยา จินดามพร  วัณณศรี สินธุภัค.  การยับยั้งการเจริญของเชื้อราที่ก่อโรคกลากด้วยสมุนไพรไทย.  วารสารวิจัยวิทยาศาสตร์การแพทย์ 2535;6(1):9-20.

138.  Pyun M-S, Shin S.  Antifungal effects of the volatile oils from Allium plants against Trichophyton species and synergism of the oils with ketoconazole.  Phytomedicine 2006;13:394-400. 

139.  Guerin JC, Reveillere HP.  Antifungal activity of plant extracts used in therapy. I. Study of 41 plant extracts against 9 fungi species.  Ann Pharm FR 1984;42(6):553-9. 

140.  Ledezma E, De Sousa L, Jorquera A, et al.  Efficacy of ajoene, an organosulfur derived from garlic, in the short-term therapy of tinea pedis.  Mycoses 1996;39(9/10):393-5. 

141.  Lodezma E, Lopez JC, Marin P, et al.  Ajoene in the topical short-term treatment of tinea crusis and tinea coporis in humans. Randomized comparative study with terbinafine.  Arzneimittel-Forschung 1999;49(6):544-7. 

142.  Mc Crindle BW, Helden E, Conner WT.  Garlic extract therapy in children with hypercholesterolemia.  Arch Pediatr Adolesc Med 1998;152(11):1089-94.

143.  Sitprija S, Plengvidhya C, Kangkaya V, Bhuvapanich S, Tunkayoon M.  Garlic and diabetes mellitus phase II clinical trial.  J Med Ass Thailand Suppl 1987;70(2):223-7.

144.  Ackermann RT, Mulrow CD, Ramirez G, Gardner CD, Morbidoni L, Lawrence VA.  Garlic shows promise for improving some cardiovascular risk factors.  Arch Intern Med 2001;161(6):813-24.

145.  Sumiyoshi H.  New pharmacological activities of garlic and its constituents.  Nippon Yakurigaku Zasshi 1997;110(1):93-7.

146.  Perrin M, Dombray P, Vlaikovitch M.  Experimental toxicity of garlic.  C R Soc Biol 1924;90:1431-2.

147.  Uemori T.  Pharmacological investigation of Allium sativum.  Nippon Yakurigaku Zasshi 1929;9(1):21-6.

148.  Yun IS.  Relation between rocambole extract from garlic and endocrine organs.  Korean Med J 1932;2:112-3. 

149.  Song CS, Kim YS, Lee DJ, Nam CC.  A blood anticoagulant substance from garlic. II.  Chemical analysis and studies on biochemical and pharmacological effects.  Yonsei Med J 1963;4:21-6.

150.  Nilvises N, Warmanujchinda W, Athisuk K, et al.  Acute toxicity test of freeze-dried garlic powder.  Ann Res Abstr, Mahidol Univ, 1990;236 pp. 

151.  Nakagawa S, Masamoto K, Sumiyoshi H, et al.  Acute toxicity test of garlic extract.  J Toxicol Sci 1984;9(1):57-60. 

152.  Sumiyoshi H, Kanezawa A, Masamoto K, et al.  Chronic toxicity test of garlic extract in rats.  J Toxicol Sci 1984;9:61-75. 

153.  Kumar CA, Saxena KK, Gupta C, et al.  Allium sativum: effect of three weeks feeding in rats.  Indian J Pharmacol 1981;13:91.

154.  Kanezawa A, Nakagawa S, Sumiyoshi H, et al.  General toxicity tests of garlic extract preparation contained vitamins (kyoleopin).  Pharmacometrics 1984;27(5): 909-29.

155.  Umbert De Torrescasana E.  Experimental studies of the pharmacology of the active principles of Allium sativum (garlic).  Rev Espan Fisiol 1946;2:6-31.

156.  Morcos NC, Camilo K.  Acute and chronic toxicity study of fish oil and garlic combination.  Int J Vitam Nutr Res 2001;71(5):306-12.

157.  Siegers CP.  Allium sativum. In: Adverse effects of herbal drugs, vol 1, De Smet PAGM, Keller K, Hansel R, Chandler RF, (eds).  Berlin:Springer-Verlag, 1992:73-6. 

158.  Alnaqeeb MA, Thomson M, Bordia T, Ali M.  Histopathological effects of garlic on liver and lung of rats.  Toxicol Lett 1996;85(3):157-64.

159.  Joseph PK, Rao KR, Sundaresh CS.  Toxic effects of garlic extract and garlic oil in rats.  Indian J Exp Biol 1989;27(11):977-9.

160.  Fehri B, Aiache JM, Korbi S, et al.  Toxic effects induced by the repeat administration of Allium sativum L.  J Pharm Belg 1991;46(6):363-74. 

161.  Bartimaeus ES, Agbor RE.  Toxicological effects of garlic (Allium sativum) on some hematological and biochemical parameters in rat.  J Environ Sci2003;2(1):11-6. 

162.  Ruffin J, Hunter SA.  An evaluation of the side effects of garlic as an antihypertensive agent.  Cytobios 1983;37(146):85-90. 

163.  Kodera Y, Suzuki A, Imada O, et al.  Physical, chemical, and biological properties of S-allylcysteine, an amino acid derived from garlic.  J Agric Food Chem 2002; 50(3):622-32.

164.  Munday R, Munday JS, Munday CM.  Comparative effects of mono-, di-, tri-, and tetrasulfides derived from plants of the Allium family: redox cycling in vitro and hemolytic activity and phase 2 enzyme induction in vivo.  Free Radic Biol Med 2003;34(9):1200-11. 

165.  Anon.  Symposium on the chemistry, pharmacology and medical applications of garlic.  Cardiology in Practice 1989;7:1-15.

166.  Riggs DR, Dehaven JI, Lamm DL.  Allium sativum (garlic) treatment for murine transitional cell carcinoma.  Cancer 1997;79(10):1987-94.

167.  Anon.  More praise for onions and garlic.  Food Chem Toxicol 1984;22(11):918.

168.  Burden AD, Wilkinson SM, Beck MH, Chalmers RJG.  Garlic-induced systemic contact dermatitis.  Contact Dermatitis 1994;30(5):299-300.

169.  Kaplan B, Schaewach-Millet M, Yorav S.  Factitial dermatitis induced by application of garlic.  Int J Dermatol 1990;29(1):75-6. 

170.  Mc Govern TW, Lawarre S.  Botanical briefs: garlic-Allium sativum.  Cutis 2001; 67(3):193-4.

171.  Hughes TM, Varma S, Stone NM.  Occupational contact dermatitis from a garlic and herb mixture.  Contact Dermatitis 2002;47(1):48. 

172.  Cronin E.  Dermatitis of the hands in caterers.  Contact Dermatitis 1987;17(5): 265-9.

173.  Canduela V, Mongil I, Carrascosa M, Docio S, Cagigas P.  Garlic: always good for the health?.  Brit J Dermatol 1995;132(1):161-2.  

174.  Baruchin AM, Sagi A, Yoffe B, Ronen M.  Garlic burns.  Burns 2001;27(7):781-2.

175.  Parish RA, Mc Intire S, Heimbach DM.  Garlic burns: a naturopathic remedy gone away.  Pediatr Emerg Care 1988;3(4):258-60.

176.  Roberge RJ, Leckey R, Spence R, et al.  Garlic burns of the breast.  Am J Emerg 1997;15(5):548.

177.  Garty BZ.  Garlic burns.  Pediatrics 1993;91(3):658-9.

178.  Mc Fadden JP, White IR, Rycroft RJG.  Allergic contact dermatitis from garlic.  Contact Dermatitis 1992;27(5):333-4. 

179.  Seuri M, Taivanen A, Ruoppi P, Tukiainen H.  Three cases of occupational asthma and rhititis caused by garlic.  Clin Exp Allergy 1993;23(12):1011-4. 

180.  Watanabe Y, Arase S, Senoue M, et al.  Statistical study on garlic (Allium) related contract dematitis.  Nishinihon J Dermatol 1988;50:439-44. 

181.  Goddoni G, Selvi M, Resta F, et al.  Allergic contact dermatitis to garlic in a cook.  Ann Ital Dermatol Clin Sperimentale 1994;48:120-1.

182.  Gall H, Kalveram CM, Schunter M.  Sofortallergie auf Lauch.  Allergo J 1996;51: 29.

183.  Edelstein AJ, Johnstown PA.  Dermatitis caused by garlic.  Arch Dermatol 1950; 61:111.

184.  Bleumink E, Doeglas HM, Klokke AH, et al.  Allergic contact dermatitis to garlic.  Br J Dermatol 1972;87:6-9.

185.  Campolmi P, Lombardi P, Lotti T, et al.  Immediate and delayed sensitization to garlic.  Contract Dermatitis 1982;8:352-3.

186.  Van Ketel WG, De Haan P.  Occupational eczema from garlic and onion.  Contact Dermatitis 1978;4:53-4.

187.  Delaney TA, Donnelly AM.  Garlic dermatitis.  Australas J Dermatol 1996;37:109-10.

188.  Mitchell JC.  Contact sensitivity to garlic (Allium).  Contact Dermatitis 1980;6:356-7.

189.  Fleischer S, Bayerl C, Jung EG.  Occupational allergic hand dermatitis to garlic in a pizza baker.  Aktuelle Dermatol 1996;22:278-9.

190.  Rauterberg A.  Allergic contact dermatitis due to garlic in a cook.  Aktuelle Dermatol 1995;21:317-8.

191.  Lautier R, Wendt V.  Contact allergy to Alliaceae. Case report and literature review.  Derm Beruf Umwelt 1985;33:213-5.

192.  Lee TY, Lam TH.  Contact dermatitis due to topical treatment with garlic in Hong Kong.  Contact Dermatitis 1991;24(3):193-6.

193.  Bojs G, Svensson A.  Contact allergy to garlic used for wound healing.  Contact Dermatitis 1988;18:179-81.

194.  Svensson A, Bojs G, Hradil E, et al.  Garlic and olive oil: good in food but unsuitable for skin care.  Lakartidningen 1991;88:733-4.

195.  Anibarro B, Fontela JL, De La Hoz F.  Occupational asthma induced by garlic dust.  J Allergy Clin Immunol 1997;100(6):734-8. 

196.  Asero R, Mistrello G, Roncarolo D, Antoniotti PL, Falagiani P.  A case of garlic allergy.  J Allergy Clin Immunol 1998;101(3):427-8.

197.  Henson GE.  Garlic: An occupational factor in the etiology of bronchial asthma.  J Fla Med Assoc 1940;27:86.

198.  Kirsten D, Meister W.  Occupational allergy due to garlic.  Allergoligie 1985;8: 511-2.

199.  Couturier P, Bousquet J.  Occupational allergy secondary inhalation of garlic dust.  J Allergy Clin Immunol 1982;70:145.

200.  Couturier P, Kreuter M, Loupi J.  Allergy a la poussiere d’ail.  A propos de deux observations.  Rev Fr Allergy 1980;20:145-7.

201.  Falleroni AE, Zeiss CR, Levitz D.  Occupational asthma secondary to inhalation of garlic dust.  J Allergy Clin Immunol 1981;68:156-60.

202.  Armentia A, Vega JM.  Can inhalation of garlic dust cause asthma? [published erratum appears in Allergy 1997;52:358].  Allergy 1997;51:137-8.

203.  Lybarger JA, Gallagher JS, Pulver DW, et al.  Occupational asthma induced by inhalation and ingestion of garlic.  J Allergy Clin Immunol 1982;69:448-54.

204.  Molina C, Lachaussee R, Jeanneret A, et al.  A garlic story.  Presse Med 1983; 12:1941. 

205.  Kurzen M, Bayerl C.  Immediate-type hypersensitivity to garlic.  Aktuelle Dermatol 1997;23:145-7.

206.  Perezpimiento AJ, Moneo I, Santaolalla M, Depaz S, Fernandezparra B, Dominguezlazaro AR.  Anaphylactic reaction to young garlic.  Allergy 1999; 54(6):626-9.

207.  Boccafogli A, Vicentini L, Camerani A, et al.  Adverse food reactions in patients with grass pollen allergic respiratory disease.  Ann Allergy 1994;73:301-8.

208.  Rance F, Dutau G.  Labial food challenge in children with food allergy.  Pediatr Allergy Immunol 1997;8:41-4.

209.  Andre F, Andre C, Colin L, et al.  Role of new allergens and of allergens consumption in the increased incidence of food sensitizations in France.  Toxicology 1994;93:77-83. 

210.  Jappe U, Bonnekoh B, Hausen BM, Gollnick H.  Garlic-related dermatoses: case report and review of the literature.  Amer J Contact Dermatitis 1999;10(1):37-9.

211.  Eming SA, Piontek JO, Hunzelmann N, Rasokat H.  Severe toxic contact dermatitis caused by garlic.  Brit J Dermatol 1999;141(2):391-2.

212.  Lemiere C, Cartier A, Lehrer SA, Malo JL.  Occupational asthma caused by aromatic herbs.  Allergy 1996;51(9):647-9.

213.  Papageorgiou C, Corbet JP, Menezes-Brandao F, et al.  Allergic contact dermatitis to garlic (Allium sativum L.). Identification of the allergens: the role of mono-, di-, and tri-sulfides present in garlic. A comparative study in man and animal (guinea-pig).  Arch Dermatol Res 1983;275(4):229-34.

214.  Knasmuller S, De Martin R, Domjan G, Szakmary A.  Studies on the antimutagenic activities of garlic extract.  Environ Molec Mutagen 1989;13(4):357-65.

215.  Schimmer O, Kruger A, Paulini H, Haefele F.  An evaluation of 55 commercial plant extracts in the Ames mutagenicity test.  Pharmazie 1994;49(6):448-51.

216.  บังอร ศรีพานิชกุลชัย.  การศึกษาฤทธิ์กลายพันธุ์และฤทธิ์ต้านการกลายพันธุ์ของพืชสมุนไพร.  รายงานการวิจัย สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ, 2538. 

217.  Alkofahi A, Batshoun R, Owais W, Najib N.  Biological activity of some Jordanian medicinal plant extracts. Part II.  Fitoterapia 1997;68(2):163-1682.  

218.  Shah AH, Tariq M, Ageel AM, Qureshi S.  Cytological studies on some plants used in traditional Arab medicine.  Fitoterapia 1989;60(2):171-3.

219.  Sivaswamy SN, Balachandran B, Balanehru S, Sivaramakrishnan VM.  Mutagenic activity of South Indian food items.  Indian J Exp Biol 1991;29(8):730-7.

220.  Mahmoud I, Alkofahi A, Abdelaziz A.  Mutagenic and toxic activities of several spices and some Jordanian medicinal plants.  Int J Pharmacog 1992;30(2):81-5.

221.  Roy A, Banerjee S, Majumder P, Das S.  Efficiency of mannose-binding plant lectins in controlling a homopteran insect, the red cotton bug.  J Agri food Chem2002;50(23):6775-9. 

222.  Abraham SK, Kesavan PC.  Genotoxicity of garlic, turmeric and asafoetida in mice.  Mutat Res 1984;136(1):85-8.

223.  Lu JX, Pei HY, Ip C, Lisk DJ, Ganther H, Thompson HJ.  Effect of an aqueous extract of selenium-enriched garlic on in vitro markers and in vivo efficacy in cancer prevention.  Carcinogenesis 1996;17(9):1903-7.

224.  Yoshida S, Suzo H, Nakagawa S.  Mutagenicity and cytotoxicity tests of garlic.  J Toxicol Sci 1984;9(1):77-86. 

225.  Weber ND, Andersen DO, North JA, Murray BK, Lawson LD, Hughes BG.  In vitro virucidal effects of Allium sativum (garlic) extract and compounds.  Planta Med 1992;58(5):417-23. 

226.  Guo NL, Lu DP, Woods G, Reed E, Zhou GZH, Zhang LB, Waldman R.  Demonstration of the antiviral activity of garlic extract against human cytomegalovirus in vitro.  Chin Med J 1993;106(2):93-6.  

227.  Unnikrishnan Mc, Kuttan R.  Cytotoxicity of extracts of spices to cultured cells. Nutr Cancer 1988;11(4):251-7.

228.  Morioka N, Sze LL, Morton DL, Irie RF.  A protein fraction from aged garlic extract enhances cytotoxicity and proliferation of human lymphocytes mediated by interleukin-2 and concanavalin A.  Cancer Immunol Immunother 1993;37(5):316-22.

229.  Egen-Schwind C, Eckard R, Kemper FH.  Metabolism of garlic constituents in the isolated perfused rat liver.  Planta Med 1992;58(4):301-5.

230.  Siegers CP, Steffen B, Robke A, Pentz R.  The effects of garlic preparations against human tumor cell proliferation.  Phytomedicine 1999;6(1):7-11.

231.  Hageman GJ, van Herwijnen HM, Schilderman PAEL, Rhijnsburger EH, Coonen EJC, Kleinjans JCS.  Reducing effects of garlic constituents of DNA adduct formation in human lymphocytes in vitro.  Nutr Cancer 1997;27(2):177-85.

232.  Kim OK, Murakami A, Nakamura Y, Ohigashi H.  Screening of edible Japanese plants for nitric oxide generation inhibitory activities in RAW 264.7 cells.  Cancer Lett 1998;125(1/2):199-207.

233.  Vaes LPJ, Chyka PA.  Interactions of warfarin with garlic, ginger, ginkgo, or ginseng: nature of the evidence.  Ann Pharmacother 2000;34(12):1478-82.

234.  Sunter WH.  Warfarin and garlic.  Pharm J 1991;246(6640):722.

235.  Rose KD, Croissant PD, Parliament CF, Levin MB.  Spontaneous spinal epidural hepatoma with associated platelet dysfunction from excessive garlic ingestion: a case report.  Neurosurgery 1990;26(5):880-2.

236.  Neli HA, Silagy CA, Lancaster T, et al.  Garlic powder in the treatment of moderate hyperlipidaemia: a controlled trial and meta-analysis.  J R Coll Physicians Lond 1996;30:329-34.

237.  Burnham BE.  Garlic as a possible risk for postoperative bleeding.  Plast Reconstr Surg 1995;95:213.

238.  German K, Kumar U, Blackford HN.  Garlic and the risk of TURP bleeding.  Brit J Urol 1995;76(4):512. 

239.  Tokin IB.  The effect of phytonocides on spermatozoa and spermatogenesis in mammals.  Dokl Akad Nauk SSSR 1953;93:567-8.

240.  Prakash AO, Gupta RB, Mathur R.  Effect of oral administration of forty-two indigenous plant extracts on early and late pregnancy in albino rats.  Probe 1978; 17(4):315-23.

241.  Runnebaum B, Rabe T, Kiesel L, Prakash AO.  Biological evaluation of some medicinal plant extracts for contraceptive efficacy in females.  Future aspects in contraception. Part 2. Female contraception.  Boston:Mtp Press, Ltd, 1984:115-28.

242.  Prakash AO, Mathur R..  Screening of Indian plants for antifertility activity.  Indian J Exp Biol 1976;14:623-6. 

243.  Kamboj VP.  A review of Indian medicinal plants with interceptive activity.  Indian J Med Res 1988;4:336-55.

244.  Gupta MK, Mittal SR, Mathur AK, et al.  Garlic: the other side of the coin.  Int J Cardiol 1993;38:333.

245.  Gupta PP, Khetrapal P, Ghai CL.  Effect of garlic on serum cholesterol and electrocardiogram of rabbit consuming normal diet.  Indian J Med Sci 1987;41(1): 6-11.

246.  Martin N, Bardisa L, Pantoja C, Roman R, Vargas M.  Experimental cardiovascular depressant effects of garlic (Allium sativum) dialysate.  J Ethnopharmacol 1992;37(2):145-9. 

247.  Szybejko J, Zokowski A, Herbec R.  Unusual cause of obturation of the small intestine.  Wiad Lek 1982;35:163-4.

248.  Harada K, Namiki M.  Acute gastric mucosal lesions induced by drugs and irritating foods.  Saishin Igaku 1989;44:2056-60.

249.  Caporase N, Smith SM, Eng RH.  Antifungal activity on human urine and serum after ingestion of garlic (Allium sativum).  Antimicrob Agents Chemother 1983;23: 700-2.

250.  Jung F, Jung EM, Mrowictz C, et al.  The effect of garlic powder on cutaneous microcirculation. A cross-over test with healthy test persons.  Med Welt 1991;42: 28-30.

251.  Mader FH.  Treatment of hyperlipidaemia with garlic-powder tablets. Evidence from the German Association of General Practitioners’ muliticentric placebo controlled double-blind study.  Arznemittelforschung 1990;40:1111-6.

252.  Koscielny J, Klussendrof D, Latza R, et al.  The antiatherosclerotic effect of Allium sativum.  Atherosclerosis 1999;144:237-49.

253.  Simons LA, Balasubramaniam S, Von Konigsmark M, Parfitt A, Simons J, Peters W.  On the effect of garlic on plasma lipids and lipoproteins in mild hypercholesterolaemia.  Atherosclerosis 1995;113:219-25.

254.  Kannar D.  Clinical evaluation of Australian based garlic and its combination with inulin in mild moderate hyperlipidaemia [dissertation].  Clayton:Monash Univ: 1998:pi-vi, 6, 67-114.

255.  Isaacsohn JL, Moser M, Stein EA, et al.  Garlic powder and plasma lipids and lipoproteins: a multicenter, randomized, placebo controlled trial.  Arch Intern Med 1998;158:1189-94.

256.  Gardner CD, Chatterjee L, Carlson J.  Effect of garlic supplementation on plasma lipids in hypercholesterolemic men and women.  Circulation 1999;99:1123.

257.  De Santos AOS, Grunwald J.  Effect of garlic powder tablets on blood lipids and blood pressure: a six month placebo controlled, double blind study.  Br J Clin Res 1993;4:37-44.

258.  Lash JP, Cardoso LR, Mesler PM, Walczak DA, Pollak R.  The effect of garlic on hypercholesterolemia in renal transplant patients.  Transplant Proc 1998;30(1): 189-91.

259.  Fulder S.  Garlic and the prevention of cardiovascular disease.  Cardiology In Practice 1989;7:30-5.

260.  Holzgartner H, Schmidt U, Kuhn U.  Comparison of the efficacy and tolerance of a garlic preparation vs. bezafibrate.  Arzneimittelforschung 1992;42(12):1473-7.

261.  Berthold HK, Sudhop T, Von Bergmann K.  Effect of garlic oil preparation on serum lipoproteins and cholesterol metabolism: a randomized controlled trial.  JAMA 1998 17;279(23):1900-2.

262.  Augusti KT.  Therapeutic values of onion (Allium cepa L.) and garlic (Allium sativum L.).  Indian J Exp Biol 1996;34(7):634-40. 

263.  Auer W, Eiber A, Hertkorn E, et al.  Hypertension and hyperlipidaemia: garlic in mild cases.  Br J Clin Pract Symp Suppl 1990;69-3-6.

264.  Jain AK, Vargas R, Gotzkowsky S, McMahon FG.  Can garlic reduce levels of serum lipids? A controlled clinical study.  Am J Med 1993;94:632-5.

265.  Kiesewetter H, Jung F, Jung EM, et al.  Effects of garlic coated tablets in peripheral arterial occlusive disease.  Clin Investing 1993;71:383-6.

266.  Steiner M, Khan AH, Holbertt D, Lin RI.  A double-blind crossover study in moderately hypercholesterolemic men that compared the effect of aged garlic extract and placebo administration on blood lipids.  Am J Clin Nutr 1996;64:866-70.

267.  Agarwal KC.  Therapeutic actions of garlic constituents.  Med Res Rev 1996; 16(1):111-24.

268.  Bordia A, Verma SK, Srivastava KC.  Effect of garlic (Allium sativum) on blood lipids blood sugar, fibrinogen and fibrinolytic activity in patients with coronary artery disease.  Prostaglandins Leukot Essent Fatty Acids 1998;58(4):257-63.

269.  Legnami C, Frascaro M, Guazzaloca G, et al.  Effect of a dried garlic preparation on fibrinolysis and platelet aggregation in healthy subjects.  Arzneimittelforschung 1993;43(2):119-22.

270.  Newall CA, Anderson LA, Philpson JD.  Herbal medicines: a guide for health-care professionals.  London:Pharmaceutical Press, 1996:296pp.

271.  Robbers JE, Speedie MK, Tyler VE.  Pharmacognosy and Pharmacobiotechno-logy.  Baltimore:Williams
 & Wilkins, 1996.

272.  พระเทพวิมลโมลี.  ตำรายากลางบ้าน.  กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์มงกุฎราชวิทยาลัย, 2522:14.

273.  อวย เกตุสิงห์.  โครงการศึกษาวิจัยสมุนไพร.  กรุงเทพฯ:จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2523.

274.  รายงานบทความสัมมนายาพื้นบ้านลานนาไทย โดยสมาคมสงเคราะห์ครอบครัวเชียงใหม่ ในความอุปถัมภ์ของ สภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์.  เชียงใหม่, 2522:149.

275.  พระเทพวิมลโมลี.  ตำรายากลางบ้าน.  กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์มงกุฎราชวิทยาลัย, 2522:136.

276.  ส. พิธร.  แบบสัมภาษณ์ผู้ใช้โดยโครงการสมุนไพรเพื่อการพึ่งตนเอง.

277.  อาจินต์ ปัญจพรรค์.  ขุดทองในบ้าน.  กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์อนงค์ศิลป์การพิมพ์, 2524:44.

278.  อาจินต์ ปัญจพรรค์.  เมืองไทยอมตะ.  กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์เจริญกิจ, 2522:29.

279.  วีณา ศิลปอาชา.  ตำรายากลางบ้าน.  กรุงเทพฯ:โครงการ สมุนไพรเพื่อการพึ่งตนเอง, 2529:8. 

280.  คล้อย ทรงบัณฑิต.  คัมภีร์สรรพคุณยาไทยจากฉบับใบลาน.  กรุงเทพฯ: ศิลปาบรรณาคาร, 2521.